Met beide benen op de grond!
21 april 2010
In de afgelopen weken hebben we intensief getraind, zoals we al geschreven hadden.... Geen protesterende lichamen, we gaan vooruit! Gisteren nog een geweldige trainingsrit gemaakt over de heuvelrug, waarbij ons aspirant vijfde teamlid ook weer aanwezig was.....
Onbewust moest ik onderweg denken aan het telefoongesprek wat ik afgelopen week had met iemand van het altijd behulpzame Duchenne Parents Project, zelf moeder van een kind met Duchenne. 3 jaar geleden ontmoette ik hen samen met hun zoontje. Een mede Hero en ik waren op een prachtige dag aan het trainen, we hadden afgesproken bij een kinderboerderij. Zij wilden weten wat het inhield om mee te doen aan Duchenne Heroes, en waarom iemand zonder een connectie met de ziekte van Duchenne deze uitdaging aan gaat. Wij waren uiteraard erg benieuwd naar hoe mensen omgaan met de ziekte van Duchenne, en de invloed die het heeft op het dagelijkse leven binnen het gezin. Zelf ben ik vader van 2 gezonde dochters, dus je staat er niet bij stil hoe geweldig het is dat alles goed gaat, en iedereen gezond is.....
Die middag heeft me erg geraakt op heel veel vlakken, maar vooral de positiviteit van deze ouders en hun zoontje was geweldig! Nu, 3 jaar later, wordt de ziekte van Duchenne steeds duidelijker zichtbaar, lopen wordt moeilijker, en het (tot nu toe) onomkeerbare van de ziekte wordt pijnlijk duidelijk. desondanks zijn ouders en kind onverminderd positief...... Het maakt je steeds weer duidelijk waar we voor bezig zijn! Al het afzien tijdens trainen, alle tijd die je kwijt bent aan dit hele project valt in het niet bij waar een gezin met een Duchenne patiënt doorheen moet! samen met jullie, onze sponsors kunnen we daadwerkelijk iets betekenen in de strijd tegen de ziekte van Duchenne! Mede door de bijdrage van Duchenne Heroes wordt er veel baanbrekend onderzoek verricht, waar hopelijk in de toekomst een behandelwijze of medicijn uit voorkomt.
En de reden waarom team Keibikers deze geweldige uidaging aangaat? Omdat het een kleine moeite is om als je gezond bent je spieren te gebruiken voor mensen die dat niet meer kunnen! En wat is er mooier dan door middel van onze grote hobby iets te kunnen betekenen voor anderen?
Wij gaan er voor, u ook?
