De dagen voor de start 2009

ieronder een verslag van Annemarie over de laatste dagen voor de start van Duchenne Heroes 2009

Vrijdag 12 september

Bijna is het dan zover.

Vandaag ging Joost nog werken, nadat hij gisteravond tevergeefs gezocht had naar een wielerbroek....waar die ooit gebleven is??? Gelukkig hebben we meerdere broeken en is het geen groot probleem, maar leuk was toch even anders.

Vanmorgen ging Joost toch nog even langs de fysio, om zijn schouder, nek los te laten masseren, want hij heeft toch nog last van een tintelende arm. Hij laat dit aan iedereen horen, zodat zijn meest trouwe Fan Karen nog even snel een paar speciale handvaten heeft gegeven. Zo loont het dus wel om over je kwaaltjes te praten.

Jaap was gisteravond ook in de straat en vertelde van alle organisatorische verwikkelingen rondom het koken voor zo'n 500 man. Mooi om te horen, hij is er toch knap druk mee. Morgenochtend rijdt hij heeeeeeel vroeg met Gert-Jan naar Wilz, in een busje gehuurd door Duchenne, vol balen rijst etc. die hij vandaag weer ergens heeft opgehaald.

Johan heeft gister zijn fiets van de fietsenmaker opgehaald en kwam, ondanks dat er niets hoefde te gebeuren, toch  met een volledig gereviseerde fiets thuis. Maaaaaar,,, ,ook Geréne haar fiets was weer helemaal top, nu even mee als reservefiets, maar vanaf volgende week weer regelmatig in deTreek en Austerlitz te vinden.

De camper van Jaap heeft Johan opgehaald, maar hij keerde weer snel om, enorme rookwolken achter hem. Gelukkig was er niets aan de hand en kon na een korte check Johan de camper voor rijden en wij de boel inpakken. Nu komt het echt heel dichtbij.

Gelukkig zijn we allemaal niet gestressed, want we hebben niet voor niets ons nummer "No Stress"weer als aankomstlied bij iedere dag dat we finishen.We gaan morgenochtend op pad, nemen nog een ander aspirant Heroe mee en hopen er een mooie week van te gaan maken. Het weer doet leuk mee...het blijft lekker weer.

Donderdag 10 september

Tjonge,  Het is een rustweek, maar onze hoofden lopen om. Er is van alles te doen en alles heeft met Duchenne te maken. Er wordt in Huize Bol en van Maaren alleen nog maar over Duchenne gepraat. Met wat zijn we dan zo druk....allereerst met de fietsen van en naar de fietsenmakers rijden, thuis nog eens uitproberen (klein ritje in de blubber), dus weer terug naar de fietsenmaker en weer schoonmaken.

Vervolgens is de sponsorloterijtrekking geweest, dus hebben we  iedereen zijn of haar prijs gegeven. Dit is trouwens erg leuk om te doen!!(de trekking heeft trouwens bijna 2500 euro opgeleverd).Vervolgens zit Joost elke avond achter de computer om te zorgen dat alle thuisblijvers ons goed kunnen volgen en maakt hij ook nog een nieuwsbrief voor alle sponsoren.

En dan het heen en weer gemail met Jaap, over van alles en nog wat. Tenslotte ook nog de zorg voor 4 kids, die tijdens Duchenne alle 4 bij verschillende vrienden logeren. Ook dat vergt denk en doewerk.Dan de lijst van mee te nemen spullen...... die wordt steeds langer naarmate de tijd vordert, zo ook de kratjes met boodschapjes, fietsonderdelen etc.We nemen nu ook al 1 reservefiets mee, en een reservewiel + ketting en tandwielset. En dan heb ik het nog niet gehad over de laatste bezoekjes aan de fysio en de pijntjes die we voelen als we aan de tocht denken.

Nee...jullie begrijpen het al....we hebben er erg veel zin in en laat het alsjeblieft zondagochtend zijn, zodat we op pad zijn!!!!!

Zondag 6 september

Joost heeft dit weekend geprobeerd nog even een weekend flink te fietsen, om te kijken of de fiets helemaal top was. Hij had echter nog een beetje last van een tintelende arm,hand. Die had hij opgelopen vorige week zondag tijdens de Ride for the Roses, 120 km op de racefiets in een enorm druk peleton en een smal parcours. Het was dus niet mogelijk om even van houding te veranderen. Volgens de fysiotherapeut moet het met enkele oefeningen op tijd over zijn. Waar zouden we zijn zonder fysiotherapeuten??

Ook Annemarie moest weer even aan de extra oefeningen toen de afgelopen week haar onderrug opspeelde, maar...krakende wagens gaan het langst mee!

Terug naar Joost, die heeft met Annemarie op zaterdag 50 km gefietst, weer eens als vanouds in de blubber bij de Lage Vuursche ATB route. Hoewel de route erg uitgereden is, was het toch weer eens lekker om daar doorheen te crossen.

Zondag is hij in Amerongen lekker bezig geweest, 60 km, het ene rondje na het andere. Hoewel hij het idee had om meer te willen fietsen, moet het genoeg zijn om volgende week klaar te staan in Wilz. Hij is beter in conditie dan vorig jaar, wat ook door onze Hero van 2008  Henk gezien werd, die vond dat Joost er afgetraind uitzag, waar hij zelf 8 kilo gegroeid was in verhouding met vorig jaar om deze tijd!!

Vrijdag 4 september

Annemarie heeft haar fiets naar de fietsenmaker gebracht, voor de laatste check-up. Joost wacht nog op een nieuw achterwiel en Johan is op reis (werk, geen vakantie), pakt nog een aantal hoogtemeters in Zwitserland.

Dit is de laatste week voluit trainen geweest voor Annemarie:

Op de maandag alleen een 100km rondje gemaakt, vanuit Amersfoort door de bossen naar de Loosdrechtse Plassen, langs de Vecht, bij Loenen aan de Vecht, Nederhorst ter Berg en langzaam weer richting de Bussemse Heide, via de bossen weer naar huis.

Prachtig gewoon!!

Verder deze week nog  bodypump gedaan, gespinned met  interval op kracht, met veel klimmen dus dat kwam goed uit. Alle medespinners even een sticker gegeven over onze tocht en ik denk zo maar dat er volgend jaar iemand mee gaat doen.

Vervolgens donderdag weer op de fiets, nu in de regen, wind en zon. Jas aan, jas uit, Lekker om te voelen dat je snel herstelt en mooi om in dit weer even een regenbroek uit te proberen. Dit keer alle heuvels meegenomen in de naaste omgeving; Austerlitz, Zandafgraving Doorn, Leersumse en Amerongse Berg. Als ik alleen rijd, ga ik liever niet onverhard, zeer zeker niet op een doordeweekse dag, want het is soms heel stil om je heen. Ongeveer 60 kilometers gemaakt, precies weet ik niet, want de batterijen van mijn GPS begaven het.

Ondertussen komt de tocht in mijn hoofd steeds dichterbij, steeds meer dingen moeten nog gebeuren etc etc. Dit heet geloof ik stress!

Maar dat is goed, want we moeten niet onderschatten wat ons te wachten staat!!